به گزارش روابط عمومی گروه سرمایه‌گذاری مسکن، حسین عبده تبریزی، مدرس مدعو و استاد دانشگاه، در سخنرانی خود با موضوع «حاکمیت شرکتی در هلدینگ‌ها؛ مرزبندی اختیار، مسئولیت و پاسخ‌گویی میان شرکت مادر و شرکت‌های تابعه»، بر ضرورت شفافیت در تقسیم اختیارات و مسئولیت‌ها و تعیین سازوکارهای پاسخ‌گویی در ساختار شرکت‌ها تأکید کرد. ضرورت شفافیت در ساختار شرکت‌ها عبده تبریزی با اشاره به اهمیت تعیین حدود اختیارات در روابط میان شرکت مادر و شرکت‌های تابعه، اظهار کرد: مشخص‌بودن مسئول تصمیم‌گیری و پاسخ‌گویی نسبت به نتایج، از انتقال مسئولیت میان ستاد و شرکت‌های تابعه جلوگیری می‌کند و زمینه ارزیابی منصفانه عملکرد مدیران را فراهم می‌سازد. وی همچنین تأکید کرد که فعالیت شرکت مادر زمانی توجیه اقتصادی دارد که از طریق کاهش هزینه‌ها، مدیریت ریسک، بهبود دسترسی به سرمایه و ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری، ارزش افزوده‌ای قابل‌اندازه‌گیری برای گروه ایجاد کند. تمایز مالکیت، کنترل و مدیریت اجرایی حسین عبده‌ تبریزی با تشریح تفاوت میان هلدینگ، شرکت سرمایه‌گذاری و شرکت چندبخشی، بر ضرورت انطباق ساختار سازمانی با ماهیت فعالیت‌ها تأکید کرد. وی ادامه داد: شرکت‌های تابعه با وجود مالکیت مشترک، شخصیت حقوقی و تعهدات مستقل خود را دارند و تصمیم‌های اجرایی آن‌ها باید از مسیر ارکان ذی‌صلاح و در چارچوب اختیارات مصوب اتخاذ شود. ارزش‌آفرینی و تخصیص بهینه سرمایه در ادامه حسین عبده تبریزی تخصیص بهینه سرمایه را از وظایف محوری شرکت مادر دانست و گفت: فرصت‌های سرمایه‌گذاری باید بر اساس جریان نقدی مورد انتظار، ریسک و ارزش اقتصادی ارزیابی شوند و همچنین، ادامه مالکیت یا ورود به کسب‌وکارهای جدید باید با سنجش مستمر منافع و هزینه‌ها همراه باشد؛ چراکه افزایش تعداد شرکت‌ها لزوماً به معنای افزایش ارزش اقتصادی گروه نیست. تفویض اختیار و پاسخ‌گویی متناسب با مسئولیت وی با اشاره به ضرورت تناسب میزان مداخله شرکت مادر با ماهیت فعالیت‌ها و سطح ریسک، اظهار کرد: تصمیم‌های روزمره باید در محدوده اختیارات مصوب در سطح شرکت تابعه اتخاذ شوند، در حالی که تصمیم‌های دارای آثار گسترده بر منابع و تعهدات گروه به هماهنگی در سطح مادر نیاز دارند. همچنین افزود: تفویض اختیار باید با تعیین سقف مالی، حدود مسئولیت و شرایط بازنگری همراه باشد و شرکت مادر نیز در قبال پیامدهای مداخلات خود پاسخ‌گو بماند. شفافیت مالی و نظارت بر عملکرد این مدرس مدعو با تأکید بر اهمیت شفافیت در تأمین مالی و معاملات درون‌گروهی، خاطرنشان کرد که انتقال منابع میان شرکت‌ها و تعیین بهای خدمات ستادی باید بر اساس ضوابط روشن و قابل‌دفاع انجام شود؛ به‌ویژه در مواردی که منافع سهامداران دیگر نیز مطرح است. وی همچنین بر ضرورت استفاده از شاخص‌های عملکرد قابل‌مقایسه و تفکیک نظارت از مدیریت اجرایی تأکید کرد و گفت: عملکرد شرکت مادر باید بر اساس کیفیت انتخاب سرمایه‌گذاری‌ها و ارزش خدمات ستادی و عملکرد شرکت‌های تابعه بر مبنای کیفیت اجرا و نتایج عملیاتی ارزیابی شود. این رویکرد، ضمن روشن‌کردن مسئولیت هر سطح، به بهبود تصمیم‌گیری و افزایش کارآمدی گروه کمک می‌کند.